Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2019

Kάλεσμα αγώνα για τις 8-3-2019, Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας


Η 8 Μάρτη δεν είναι γιορτή, είναι αγώνας και πάλη ταξική!

Στις 8 Μάρτη 2019, εκατομμύρια γυναίκες σε όλο τον κόσμο θα προχωρήσουν σε διεθνή απεργία, διεκδικώντας ίσα δικαιώματα και να μπει φραγμός στην καταπίεση. Δεν ξεχνάμε τους σημαντικούς αγώνες που ξέσπασαν στις 8 Μάρτη 1857, όταν στη Ν. Υόρκη εκατοντάδες εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας τόλμησαν και βγήκαν για πρώτη φορά δυναμικά σε διαδηλώσεις, οργανώνοντας απεργία με αίτημα τη μείωση του χρόνου εργασίας και ίση μισθολογική μεταχείριση με τους άνδρες.

Σε όλο τον κόσμο, και στη χώρα μας, οι γυναίκες βιώνουν την πιο σκληρή πλευρά της εκμετάλλευσης και αντεργατικής επίθεσης, αφού είναι στην κορυφή της ανεργίας και των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, η μητρότητα πλήττεται βάναυσα μέχρι και με απολύσεις εγκύων, οι γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες και βαναυσότητα, ενώ εντείνεται η ενδοοικογενειακή και σεξουαλική βία

Στις τράπεζες, οι συναδέλφισσές μας που εργάζονται με το σύγχρονο δουλεμπόριο της ενοικιαζόμενης εργασίας, αντιμετωπίζουν απολύσεις και μισθούς πείνας, δεν έχουν δικαίωμα σωρευτικής άδειας, ενώ οι καθαρίστριες εργάζονται μέσω εργολάβων για 200 ευρώ το μήνα. 
 
Τα δικαιώματα των γυναικών, η στήριξη της μητρότητας και η πάλη για ισότητα ενάντια σε κάθε είδους διάκριση λόγω φύλου, πρέπει να μπουν μπροστά στα αιτήματα του εργατικού κινήματος. Οι γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων πρέπει να οργανωθούν και να είναι πρωτοπόρες στον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση και την καπιταλιστική βαρβαρότητα.


Σε αυτό το πλαίσιο, καλούμε στη συμμετοχή στη 2ωρη παναττική στάση εργασίας (12.45 ως λήξη ωραρίου στις τράπεζες) που προκήρυξε η ΓΣΕΕ στις 8 Μάρτη, μαζί με δεκάδες άλλα σωματεία και οργανώσεις, και στη συγκέντρωση στις 2 στην πλ. Κλαυθμώνος.
  • Κατάργηση των μισθολογικών ανισοτήτων λόγω φύλου. Αξιοπρεπείς μισθούς για όλους.
  • Υπεράσπιση της εγκυμοσύνης και της μητρότητας, ώστε να μην γίνονται αιτία μη πρόσληψης γυναικών, απόλυσης . Συλλογικές συμβάσεις για όλους στις τράπεζες.
  • Άδειες ανατροφής παιδιών και στους δύο γονείς σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
  • Ίσες ευκαιρίες πρόσβασης στην εκπαίδευση και την υγεία.
  • Πάλη ενάντια σε κάθε αντίληψη περί κατωτερότητας της γυναίκα, σε κάθε επίπεδο της κοινωνικής ζωής, την εργασία, την εκπαίδευση, την οικογένεια τη σχέση των φύλων. Υπεράσπιση και διεύρυνση κάθε δομής κοινωνικού κράτους που απελευθερώνει τη γυναίκα από βάρη και δεσμά στην εργασία και στην οικογένεια.
  • Όχι στην εμπορευματοποίηση και τη θεαματοποίηση των γυναικών με το πλασάρισμα του γυναικείου κορμιού σαν εμπόρευμα. Πάλη ενάντια στα κυκλώματα trafficking και σωματεμπορίας.
  • Καμία διάκριση με βάση τη φυλή, τη θρησκεία το σεξουαλικό προσανατολισμό, την αναπηρία (ΑμεΑ) ανεξαρτήτως φύλου.

ΟΛΟΙ – ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, 8 ΜΑΡΤΗ, 12.45 – 14.45
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 13.30 ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ
& ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ – ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ 18.00 ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ
7-3-2019

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

Ανακοίνωση για τα γεγονότα στο Εργ. Κέντρο Κέρκυρας


 
Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση Εργαζομένων Εθνικής Τράπεζας

Για τα εκφυλιστικά γεγονότα στο Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας

Άλλο ένα εκλογικό συνέδριο εργατικού κέντρου γίνεται είδηση, όχι για τη μαζική συμμετοχή του κόσμου της δουλειάς, την αλλαγή των συσχετισμών, τις σημαντικές αποφάσεις, αλλά για τα εκφυλιστικά φαινόμενα που πληθαίνουν στους κόλπους του συνδικαλιστικού κινήματος. Αποδεικνύεται ότι έχουμε δίκιο όταν λέμε ότι ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός είναι κομμάτι του προβλήματος, αποτελεί σοβαρό εμπόδιο στην οργάνωση των εργαζομένων και χρειάζεται άμεσα ριζική αλλαγή σελίδας..
Στο εργατικό κέντρο Κέρκυρας φάνηκε τι θα εξελιχθεί από την εκλογοαπολογιστική συνέλευση στις 31/1, που αντί να γίνει πραγματική συζήτηση για τα σοβαρά προβλήματα των εργαζομένων σε ένα νησί που ανθεί η τουριστική βιομηχανία με τα σοβαρά προβλήματα που αυτή συνεπάγεται όπως η μαύρη και συχνά απλήρωτη εργασία στον κλάδο αυτό, έγιναν αντιδικίες, διακόπηκε η συνέλευση, και ακολούθησαν καταγγελίες.
Ενόψει των εκλογών που είχαν οριστεί στις 27 Φλεβάρη, σύμφωνα με τα δελτία τύπου, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ προσέφυγαν στο Πρωτοδικείο Κέρκυρας, για να ακυρωθούν 19 αντιπρόσωποι, όπως και έγινε τελικά με τη δικαστική απόφαση. Συγκεκριμένα, 9 συνταξιούχοι, 8 από το εργοδοτικό σωματείο - «μαιμού» διευθυντών του ξενοδοχείου IKOS DASSIA (συμφερόντων Ανδρεάδη) και 2 δημόσιοι υπάλληλοι, που φαίνεται ότι είχαν νομιμοποιηθεί από την πλειοψηφία ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, για να αναπαραχθούν οι καρέκλες τους.
Στη συνέχεια, η πλειοψηφία του ΔΣ πήρε απόφαση για αναβολή των εκλογών, και κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα ενάντια στην απόφαση της ακύρωσης των αντιπροσώπων, γιατί απειλούνταν η πλειοψηφία τους στις νέες εκλογές. Όλοι περιμένουν τις 6 Μάρτη και την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων, με άγνωστο το αν και πότε θα γίνουν εκλογές, και με μεγάλη πιθανότητα να μην προλάβουν να συμμετέχουν στο συνέδριο της ΓΣΕΕ οι όποιοι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι.
Η Πρόταση Προοπτικής, με το μοναδικό εκλεγμένο αντιπρόσωπο στο Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας από τους εργαζόμενους στην Εθνική Τράπεζα, παρακολουθεί τα εκφυλιστικά φαινόμενα. Επιβεβαιώνεται  γιατί ο κόσμος της εργασίας δεν συμμετέχει στα συνδικάτα, γιατί είναι τόσο αναξιόπιστα, και δεν μπορούν να εμπνεύσουν τους εργαζόμενους να παλέψουν ενάντια στην τεράστια επίθεση του κεφαλαίου. Οι εργατικοί θεσμοί έχουν απαξιωθεί και δεν τιμούν το ρόλο τους, αντίθετα αποτελούν πεδίο στείρας πολιτικής αντιπαράθεσης και μάχης για την αλλαγή των συσχετισμών με κάθε κόστος, ακόμα και με νοθείες.
Οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, γαντζώνονται από τις καρέκλες, κάνουν «κομπρεμί», φέρνουν να ψηφίζουν συνταξιούχοι και δημόσιοι υπάλληλοι, συμμετέχουν σε σωματεία  διευθυντών, κάνουν όργια αντιδημοκρατισμού, όπως άλλωστε τους έχουμε ζήσει και στα σωματέια των τραπεζών. Πιστοί στη λογική του κοινωνικού εταιρισμού, ότι «οι εργοδότες είναι φίλοι μας» και να αρκούμαστε στα ψίχουλα, επιλέγοντας τις ανάγκες των αφεντικών τους και των κομμάτων τους συχνά, γυρίζουν την πλάτη στα προβλήματα του κόσμου της εργασίας, ιδιαίτερα των ελαστικών εργαζόμενων.
Από την άλλη πλευρά, δυστυχώς και οι αγωνιστικές δυνάμεις που πρόσκεινται στο ΠΑΜΕ αρνούνται την κοινή δράση αγωνιστικών σωματείων και κινήσεων, στην πράξη ακολουθούν μια γραμμή ακολουθητισμού στον κυρίαρχο συνδικαλισμό (χαρακτηριστικό παράδειγμα η απεργία που ανέβαλαν 2 φορές το Νοέμβρη επιλέγοντας τελικά την απεργία της ΓΣΕΕ), συμμετέχουν σε προεδρεία με πλειοψηφία των εργοδοτικών δυνάμεων (πχ τράπεζες) είναι υποταγμένες στη γραμμή κοινοβουλευτισμού του ΚΚΕ – πχ στους χώρους δουλειάς προβάλουν ως εργατική δράση τις ερωτήσεις βουλευτών του – ενώ ακολουθούν δυστυχώς παρόμοιες τακτικές, πχ ακύρωση συνελεύσεων και απεργιών εν μια νυκτί σε σωματεία που ελέγχουν, αποκλεισμούς συνέδρων (ΕΚ Πειραιά), μέχρι και προσφυγή στα δικαστήρια,  όπως στο ΕΚ Κέρκυρας.
Εμείς θεωρούμε ότι αφενός το εργατικό κίνημα δεν πρέπει να λύνει τις διαφορές του στις δικαστικές αίθουσες, ειδικά με τη σημερινή αστική ταξική δικαιοσύνη, αφετέρου ότι οι αρνητικοί συσχετισμοί που υπάρχουν μπορούν και πρέπει να αλλάξουν μόνο από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Όλοι καταλαβαίνουν ότι όλα αυτά τα φαινόμενα σε εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες γίνονται ενόψει του συνεδρίου της ΓΣΕΕ στα μέσα Μαρτίου για τα «κουκιά».

Να ξανακάνουμε τα συνδικάτα κύτταρα συλλογικής δράσης και αγώνα 

Ως Πρόταση Προοπτικής, επιμένουμε σε ταξικό ανεξάρτητο – από εργοδοσία, κράτος, κόμματα, ΕΕ - συνδικαλισμό βάσης και συνελεύσεων, με τις μικρές μας δυνάμεις και τις αδυναμίες μας. Επιλέγουμε το συντονισμό με άλλα εργατικά σχήματα σε επίπεδο κλάδου, αλλά και στο εργατικό κίνημα γενικότερα. Αυτήν την άποψη καταθέτουμε και στους χιλιάδες εργαζόμενους στο νησί της Κέρκυρας, που πλήττονται από τη βάρβαρη επίθεση του κεφαλαίου τα τελευταία χρόνια, την αντεργατική πολιτική των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, που θέλουν εργαζόμενους – σκλάβους για ένα κομμάτι ψωμί, διαλυμένες δημόσιες δομές, ανεργία, επέκταση ελαστικών εργασιακών σχέσεων, μαύρη εργασία και μισθούς πείνας πίσω από τις λουσάτες βιτρίνες των ξενοδοχείων.
Θεωρούμε ότι χρειάζεται σήμερα περισσότερο από ποτέ μια ριζική ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος, αναγέννηση των εργατικών ιδεών, με εργατική δημοκρατία και συγκρουσιακή λογική, ενωτική δράση στη βάση από τα κάτω πέρα από λογικές γραφειοκρατίας. Αυτήν έχουμε ανάγκη κι οι χιλιάδες εργαζόμενοι στις τράπεζες τώρα που βιώνουμε την όξυνση της επίθεσης των τραπεζιτών, και ο συντονισμός με άλλους κλάδους κόντρα στις λογικές συντεχνιασμού είναι μονόδρομος για μας.
Με αυτές τις σκέψεις συμμετέχουμε στις διαδικασίες του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας, τιμώντας τις ψήφους των εργαζομένων της ΕΤΕ. Το ΕΚ Κέρκυρας πρέπει να πρωταγωνιστήσει στην οργάνωση των εργαζομένων, στη στήριξη αγώνων σε κάθε χώρο δουλειάς, στην εγγραφή των εργαζομένων στα σωματεία, στη δημιουργία νέων συνδικάτων, και γι αυτό χρειάζεται αλλαγή προσανατολισμού εντελώς από τη σημερινή κατάσταση. Για να γίνει αντιληπτό σε τι αδράνεια και τραγική κατάσταση έχουν το εργατικό κέντρο οι δυνάμεις της πλειοψηφίας ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, στην εκλεγμένη μας αντιπρόσωπο από τον Απρίλη του 2018 έως σήμερα δεν υπήρξε καμία απολύτως ενημέρωση ή κάλεσμα.
Αυτήν την κατάσταση πρέπει οι εργαζόμενοι να ανατρέψουν, για να μπουν μπροστά τα εργατικά συμφέροντα και οι ανάγκες μας, για να πάρουμε πίσω όσα χάσαμε και όσα δικαιούμαστε.

ΕΞΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ
ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ


5-3-2019

6980925499, 6947724051, 2103349923, 18767, 23218, 83913, 34507

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019

Ανακοίνωση-κάλεσμα ΑΕΑΕΣΕΤΕ-Προσυγκέντρωση Δευτέρα 25/2 στις 12 μεσ. στο ηλεκτ. κατ/μα Συντάγματος

Ανακοίνωση-κάλεσμα της ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΣΩΝ ΕΤΕ


ΟΛΟΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 25/2 ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΑΣ
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΗΣ
ΚΟΙΝΗ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΚΑΤ/ΤΟΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 25/2 στις 12.00 το μεσημέρι - ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ

 
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Στο παραπέντε της κινητοποίησης την ερχόμενη Δευτέρα και μετά από μια εβδομάδα ιδιαίτερα πυκνή τόσο σε εξελίξεις όσο και σε παραγωγή/ανταλλαγή απόψεων με οξύτητα μερικές φορές, η ΑΕΑΕΣΕΤΕ:
·     Δηλώνει την αταλάντευτη στράτευσή της στον αγώνα για αδιαπραγμάτευτο ΛΕΠΕΤΕ, για το ΤΥΠΕΤ, τις συντάξεις μας, τελικά την ίδια τη ζωή μας.
·     Στη διάρκεια του τελευταίου χρόνου γνωρίσαμε και ξεχωρίσαμε φίλους και εχθρούς, μάθαμε να διακρίνουμε τους ψεύτικους φίλους και ωριμάσαμε όλοι, τόσο συνδικαλιστικά όσο και πολιτικά.
·     Είναι αδιαμφισβήτητο πλέον ότι απέναντί μας από την αρχή δεν έχουμε μόνο την τράπεζα, αλλά και την κυβέρνηση και –δυστυχώς- μερίδα «συναδέλφων» και συνδικαλιστών που εκτελούν κυριολεκτικά διατεταγμένη υπηρεσία, δουλεύοντας για την ήττα του αγώνα μας.
·     Φάνηκε, επίσης, καθαρά ότι η κυβέρνηση προετοίμαζε όλο τον τελευταίο χρόνο -σε συμπαιγνία με την τράπεζα- το σχέδιο που επιχειρεί τώρα να υλοποιήσει και να συμπράξει στην εγκληματική απαλλαγή της ΕΤΕ από τις υποχρεώσεις απέναντι στο ΛΕΠΕΤΕ, τις ευθύνες της για την κλοπή των εισφορών μας και το «βαρίδι» των συνταξιούχων της και των εν ενεργεία δικαιούχων ΛΕΠΕΤΕ. Οι όποιες φαινομενικές παλινδρομήσεις και  καθυστερήσεις στόχευαν στην οικονομική και ψυχολογική μας εξουθένωση για προφανείς λόγους.
·     Είναι διπλά εγκληματικό το γεγονός ότι από πλευρά κυβέρνησης το σχέδιο παρουσιάζεται ως «γενναία λύση» των προβλημάτων μας  και φιλευσπλαχνία απέναντι στο «δράμα» των συνταξιούχων, ενώ πρόκειται για απροκάλυπτη συμπαιγνία και κακουργηματική συγκάλυψη κάθε παραβίασης νομιμότητας από μεριάς ΕΤΕ.
·     Είναι επίσης ξεκάθαρο από καιρό ότι στο εσωτερικό μας έχουν διαμορφωθεί δύο στρατόπεδα, αυτό των υπερμάχων του ΕΤΕΑΕΠ και το δικό μας, αυτό που -πλειοψηφικά πιστεύουμε- παλεύει για το ΛΕΠΕΤΕ και τα δικαιώματα μας. Δυστυχώς, υπάρχουν συνάδελφοι που, όντας εξουθενωμένοι, παρασύρονται στο εμπόριο ελπίδας και είναι ευάλωτοι σε οποιαδήποτε λύση.
·     Ακόμα όμως και στο δικό μας στρατόπεδο, η πανσπερμία πολιτικών προελεύσεων, τα διαφορετικά επίπεδα πολιτικοποίησης, η διαφορετική συνδικαλιστική αντίληψη και –ενίοτε- η διαφορετική στόχευση προκαλεί τριγμούς, αντιδικίες, υποτίμηση της ανάγκης για κοινές δράσεις, πρόκριση των παραταξιακών και μεμονωμένων δράσεων, γεγονός που μας εμποδίζει κάποτε να συνεννοηθούμε ακόμα και σε στοιχειώδες επίπεδο, αυτό της κοινής δράσης.
Έτσι αποδυναμώνεται σημαντικά ο αγώνας μας και θολώνει ο κοινός μας στόχος, που αυτή τη στιγμή είναι η σωτηρία του ΛΕΠΕΤΕ, του ΤΥΠΕΤ και της σύνταξής μας
·     Είναι γεγονός ότι η συνδικαλιστική ηγεσία του ΣΣΕΤΕ δεν μπορεί –ακόμα και αν υποθέσουμε ότι θέλει- να πρωτοστατήσει σ΄ αυτό το σκληρό αγώνα που κληθήκαμε να δώσουμε ενάντια –επί της ουσίας- σε όλο το πολιτικό σύστημα (τράπεζα, κυβέρνηση, μνημόνια με Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ., καθεστωτικός, εργοδοτικός, κυβερνητικός συνδικαλισμός.)
·     Ο αγώνας και η προσπάθεια συνεννόησης και ενιαιοποίησης  απέναντι στον κοινό εχθρό είχε και ευτυχείς στιγμές και αποτελέσματα, όπως η είσοδος για πρώτη φορά στο συνδικαλιστικό στίβο εκατοντάδων συναδέλφων, ή όσμωση και η γνωριμία μεταξύ μας  και η συνακόλουθη δημιουργία «από τα κάτω» ομάδων και συλλογικοτήτων που προσπαθούν να συνδράμουν –με τον τρόπο και τις δυνάμεις του ο καθείς- τον αγώνα μας. Όσο μας αφορά, μια τέτοια ευτυχής στιγμή υπήρξε η δημιουργία της Ανοικτής Επιτροπής Αγώνα και η συγκρότηση του Συντονισμού Δράσεων για το ΛΕΠΕΤΕ και το ΤΥΠΕΤ στον οποίο συμμετέχουμε.
·     Θεωρούμε ότι όλοι οι συνάδελφοι που μπήκαν και στηρίζουν με τον όποιο τρόπο τους τον κοινό μας αγώνα αξίζουν εξίσου όλα τα εύσημα.
·     Επειδή αυτός μας ο αγώνας συνεχίζεται, υπάρχει πάντα χρόνος να προσπαθήσουμε από κοινού να διορθώσουμε τα λάθη και τις στρεβλώσεις που μας είναι τροχοπέδη.
·     Εμείς που συγκροτούμε την ΑΕΑΕΣΕΤΕ πιστεύουμε ότι η δύναμή μας είναι οι συλλογικοί μαζικοί αγώνες. Δεν απορρίπτουμε καμιά μορφή πάλης, θεωρούμε, όμως, όπως από την αρχή έχουμε επισημάνει ότι δεν μπορούμε να αναπαράγουμε τις στρεβλώσεις του : - Την ανάθεση σε ειδικούς και «αρχηγούς» της διεξαγωγής του αγώνα, - τη μυθοποίηση- ηρωοποίηση ηγετών, - την απροκάλυπτη παρέμβαση νομικών στο αμιγώς συνδικαλιστικό κομμάτι του αγώνα μας, - την ποδηγέτηση του αγώνα με την αποφυγή της έκφρασης των διαθέσεων, των προβληματισμών των προτάσεων, των συνελευσιακών διαδικασιών, - τον περιορισμό των αναφορών στο εύρος των αντιπάλων που έχουμε απέναντι μας, επειδή δήθεν αυτό είναι πολιτικοποίηση που διασπά.  
Ας κρατήσουμε και ας προχωρήσουμε τα θετικά που ανέδειξε η μέχρι τώρα πορεία μας : - τη δύναμη του ανυποχώρητου αγώνα, - των πολύμορφων δράσεων σε όλη τη χώρα, - της συλλογικότητας, - της μαχητικότητας, - της συσπείρωσης, - της ενότητας  με εν ενεργεία συναδέλφους που είναι μαζί μας.
ΚΑΛΟΥΜΕ όλους τους συναδέλφους που είναι πεισμένοι για το δίκιο του αγώνα μας να ξεπεράσουν την ηττοπάθεια και την απογοήτευση και να αγωνιστούμε μαζί με μαζικούς όρους. Είναι Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ
 
ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΕΠΕΤΕ, ΤΟ ΤΥΠΕΤ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
 
Ως Ανοικτή Επιτροπή Αγώνα Εργαζόμενων και Συνταξιούχων ΕΤΕ καλούμε όλες τις ομάδες, συλλογικότητες, παρατάξεις στην κοινή προσυγκέντρωση. 
 
ΟΛΟΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 25/2 ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΑΣ
ΚΟΙΝΗ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΚΑΤ/ΤΟΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 25/2 στις 12.00 το μεσημέρι - ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ
 
Ø ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΛΕΠΕΤΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΚΟΠΗ
Ø ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΗΣ
Ø ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΛΟΠΗ ΤΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΜΑΣ
Ø ΌΛΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΤΕ ΣΤΟ ΛΕΠΕΤΕ

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019

Δήλωση για το κλείσιμο του κατ/τος Λογοθετών Ζακύνθου

21-2-2018

Ως Πρόταση Προοπτικής, εκφράζουμε την πλήρη αντίθεσή μας στις εκβιαστικές κινήσεις της Διοίκησης, ότι οι εργαζόμενοι είτε θα τεθούν στη διάθεση προσωπικού είτε θα μετακομίσουν στην Πελοπόννησο!  Ήδη κάναμε μια πρώτη παρέμβαση στη ΔΙΔΙ Ι και επιβεβαιώνουμε αυτές τις πληροφορίες . Στηρίζουμε και καλούμε σε κινητοποιήσεις άμεσα τους εργαζόμενους των 2 καταστημάτων, ώστε να ανακληθεί το κλείσιμο του καταστήματος , κανείς να μη μετακινηθεί εκτός νησιού και να παρθούν πίσω τα σχεδιαζόμενα μέτρα. Να μη δεχτούμε να την πληρώσουμε εμείς! Θα καταβάλουμε κάθε προσπάθεια να υπάρξει συλλογική παρέμβαση και στήριξη ώστε να μη θιγούν τα δικαιώματα των εργαζομένων.


Μαρία Ξιφαρά 
Χριστίνα Πανδή
 
Μέλη ΔΣ ΣΥΕΤΕ



Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

Καταγγελία για το μπλόκο των ΜΑΤ στην εργατική διαδήλωση της 16ης Φεβρουαρίου


Καταγγέλλουμε την απαγόρευση της συνέχισης της εργατικής διαδήλωσης, τον αυταρχισμό εργοδοσίας-κυβέρνησης-κράτους. 

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2019 στην Αθήνα η συγκέντρωση και η εργατική διαδήλωση που καλούσαν δεκάδες κλαδικά και επιχειρησιακά σωματεία του ιδιωτικού τομέα, εκπαιδευτικά σωματεία και συντονισμοί, καθώς και πολλές εργατικές συλλογικότητες και κινήσεις του ταξικού – κοινωνικού κινήματος. Στην εργατική διαδήλωση καλούσαμε και συμμετείχαμε ως Πρόταση Προοπτικής Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση Εργαζομένων Εθνικής Τράπεζας. 

Εκατοντάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες, άνεργοι και άνεργες, συγκεντρωθήκαμε στην Πλ. Κοραή και λίγο μετά τις 12.30 μ.μ. συγκροτήσαμε διαδήλωση με πρώτη στάση το Υπουργείο Εργασίας, έξω από το οποίο φωνάξαμε τις διεκδικήσεις και γράψαμε τα συνθήματα της εργατικής διαδήλωσης για αυξήσεις σε μισθούς και αμοιβές και Συλλογικές Συμβάσεις σύμφωνα με τις ανάγκες των εργαζομένων, ενάντια στις απολύσεις και την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία. 

Η διαδήλωση, με πολλά μπλοκ και πανό των εργατικών σωματείων που καλούσαν και στήριζαν την κινητοποίηση καθώς και συλλογικοτήτων του κινήματος, συνέχισε προς το Σύνταγμα και την οδό Ερμού, όπου βρέθηκε αντιμέτωπη με μπλόκο-φραγμό των δυνάμεων καταστολής, με ΜΑΤ και ΥΜΕΤ παραταγμένα κάθετα στην Ερμού. 

Οι διαδηλωτές και τα σωματεία απαιτήσαμε να ανοίξει ο δρόμος και να συνεχιστεί η διαδήλωση, φωνάζοντας συνθήματα κατά της καταστολής και της παρουσίας της αστυνομίας. Η απάντηση του επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων είναι ότι έχει εντολή να μην αφήσει τη συνέχιση της πορείας επί της Ερμού, παρά μόνο αν γινόταν περικυκλωμένη από τα ΜΑΤ, κάτι που δεν έγινε αποδεκτό από την πλευρά μας. 

Η διαδήλωση παρέμεινε για αρκετή ώρα στην είσοδο της Ερμού και το Σύνταγμα φωνάζοντας συνθήματα και συνέχισε συγκροτημένα με πορεία στη Βουλή και τα Προπύλαια. 

Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση, το υπουργείο «προστασίας πολίτη» και τη ΓΑΔΑ για την προκλητική απαγόρευση συνέχισης μιας πορείας εργατικών σωματείων. Ο αυταρχισμός και η καταστολή απέναντι σε εργατικές κινητοποιήσεις, στην οδό Ερμού μάλιστα, πεζόδρομο στον οποίο όλο το προηγούμενο διάστημα έχουμε κάνει δεκάδες κινητοποιήσεις και πορείες, δείχνει ότι το κράτος και η κυβέρνηση φυλάνε και στηρίζουν τους εργοδότες, τα αφεντικά, την ίδια ώρα που εφαρμόζουν βάρβαρες πολιτικές απέναντι στους εργαζόμενους και τους άνεργους. Δείχνει ότι στέκονται απέναντι στις διεκδικήσεις των εργαζομένων, ότι φοβούνται την ανεξάρτητη δράση και τον οριζόντιο συντονισμό εργατικών σωματείων, τον αγώνα του ταξικού εργατικού και κοινωνικού κινήματος. 

Οι αγώνες για πραγματικές αυξήσεις και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σύμφωνες με τις ανάγκες μας, η δράση των σωματείων και συλλογικοτήτων για να έρθουν μπροστά τα εργατικά συμφέροντα θα συνεχιστούν, με νέα βήματα και δράση από τα κάτω, με συντονισμό και μαχητικότητα. 

Η καταστολή και ο αυταρχισμός εργοδοσίας-κυβέρνησης-κράτους δεν θα περάσουν! 

Συνεχίζουμε με ταξική αλληλεγγύη, με οργάνωση από τα κάτω και συλλογική αντίσταση-διεκδίκηση.

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019

Ανακοίνωση: ΕΤΕ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ΟΛΑ!


ΕΤΕ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΡΟΥΝ ΟΛΑ!



Το σχέδιο αναδιάρθρωσης προχωρά με γοργούς ρυθμούς στην Εθνική Τράπεζα, μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας των εργαζομένων και ανοχής-απάθειας από το συνδικαλιστικό κίνημα. Γι αυτό και πολλοί συνάδελφοι, μέσα σε κλίμα φόβου και ανασφάλειας, εξακολουθούν να φεύγουν με την ατομική άτυπη εθελούσια, σε μια παντελώς αδιάφανη διαδικασία. Μέσα σε λίγους μήνες αποχώρησαν πάνω από 650 εργαζόμενοι, που απέχουν πολλά χρόνια από τη σύνταξη, και με μεγάλο ποσοστό να είναι από το δίκτυο καταστημάτων που δέχεται σφοδρή επίθεση. Από την άλλη, το ΔΣ της Τράπεζας φαίνεται να έχει πάρει απόφαση για αποχώρηση άλλων 1000 εργαζομένων μέσα στο 2019. 


  • Δεκάδες καταστήματα κλείνουν, στην επαρχία στέλνουν συναδέλφους με συνεχείς αποσπάσεις με τη λογική «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» πολλά χιλιόμετρα μακριά, και αναγκάζονται να τρώνε 3 ώρες τη μέρα σε μετακίνηση, με τα οδοιπορικά να έρχονται μετά από μήνες. Άλλοι ωθούνται στην έξοδο (Τζια) «με το έτσι θέλω». Παράλληλα, μειώνονται δραστικά οι οργανικές θέσεις στα καταστήματα με το πελατοκεντρικό, αφού η Διοίκηση εφαρμόζει κατά το δοκούν το πόσα στελέχη «δύναται» να έχει ένα κατάστημα. Μάλιστα, έκοψαν επιδόματα σε συναδέλφους (πχ β΄ υπογραφής μετά από μετάθεση) και chief teller σε συναδέλφους που ασκούσαν και καθήκοντα premium, οι οποίοι και δεν πήραν την προώθηση βάσει της εγκυκλίου και χάνουν το επίδομα chief teller! Έτσι επιβεβαιώνεται και πόσο σημαντική είναι η διεκδίκηση αυξήσεων στον βασικό μισθό, αντί των επιδομάτων που αλλάζουν από τη μια στιγμή στην άλλη. 
  • Οι 45 προσλήψεις σε καταστήματα της επαρχίας που είχαν αποφασιστεί με στοιχεία μετά την εθελούσια του 2016, πάγωσαν κι αυτές όπως ενημέρωσε η Διοίκηση! Αντί να γίνουν περισσότερες προσλήψεις, λόγω της συνεχούς «αιμορραγίας» προσωπικού, ακυρώνουν κι αυτές τις ελάχιστες. 
  • Συνάδελφοι με σοβαρά προβλήματα υγείας αντιμετωπίζονται με απίστευτο κυνισμό από στελέχη του Ανθρώπινου Δυναμικού, ενώ υπάρχει δυνατότητα για μετακίνηση σε χώρους που να μην επιβαρύνεται η υγεία τους. Αντίστοιχα, ο Γενικός Διευθυντής Δικτύου φαίνεται να είναι «επιλεκτικά» αυστηρός στις μετακινήσεις από δίκτυο προς διευθύνσεις, ακόμα και σε μετάταξη μέσω διαγωνισμού, εκτός αν πρόκειται για ρουσφέτια προς μεγάλες παρατάξεις. 
  • Η πίεση για τη στοχοθεσία στα καταστήματα έχει απογειωθεί. Συνάδελφοι προτρέπονται να πουλάνε τραπεζοασφαλιστικά προϊόντα μέχρι και με ψέματα προς τους πελάτες (πχ υποχρεωτική ασφάλιση καρτών, ασφάλεια δανείων κ.λπ.). Διευθυντές κυκλοφορούν πίνακες με κουτάκια, με στοιχεία ατομικής αξιολόγησης με βάση τους στόχους. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι έχει ξεκινήσει στη Διοίκηση αναπροσαρμογή του συστήματος αξιολόγησης στη λογική των ατομικών στόχων. Περιφερειακοί διευθυντές περνούν από τα καταστήματα και εκτοξεύουν απειλές στους συναδέλφους. 
  • Η τράπεζα κάλεσε σε απολογία (πειθαρχικό) 45 συναδέλφους που χρωστούν στα δάνεια, σε μια πρωτοφανή ενέργεια τρομοκράτησης. Η ίδια που έκοψε το μισθό των εργαζομένων, εγκαλεί συναδέλφους με μεγάλες οικογενειακές ανάγκες επειδή δεν έχουν να πληρώσουν τη δόση! Μάλιστα, για να εκβιάσουν συνάδελφο με συνδικαλιστική δράση μέχρι πρόσφατα, τον έβγαλαν από το ταμείο. 
  • Νέα Γενική Διευθύντρια Ανθρώπινου Δυναμικού έρχεται από την αγορά, όπως ανακοίνωσε ο ίδιος ο Δ/νων Σύμβουλος. Παράλληλα, δημιουργούνται νέες υποδιευθύνσεις όπου επικεφαλής τίθενται νεοφερμένοι μεγαλοσύμβουλοι, που συνεχίζουν να κατακλύζουν την τράπεζα κάνοντας τον Κανονισμό Εργασίας κουρελόχαρτο. 
  • ΤΥΠΕΤ και Ταμείο Αυτασφάλειας κινδυνεύουν με κατάρρευση, λόγω των επιλογών της τράπεζας. Παράλληλα, η κυβέρνηση ανακοίνωσε δια στόματος Πετρόπουλου ότι θα κάνει νόμο που θα εντάξει τους συνταξιούχους στο ΕΤΕΑΕΠ για την επικούρηση, σε συμφωνία με την τράπεζα, κι ότι για τους εργαζόμενους ακόμη δεν έχει καταλήξει. Αντί να εντάξει όλους τους εργαζόμενους και τους μετά το 2005 στο ΛΕΠΕΤΕ, διαρρέει ότι θα βγάλει από το ΛΕΠΕΤΕ και τους πριν το 2005! Δηλαδή, πάει να «νομιμοποιήσει» την κλοπή των εισφορών μας, ενώ εκκρεμούν και δικαστικές ενέργειες συνταξιούχων για την κατάργηση του ΛΕΠΕΤΕ. Η κίνησή μας ζήτησε έκτακτη συνεδρίαση ΔΣ του ΣΥΕΤΕ, χωρίς ανταπόκριση από την πλειοψηφία. 
  • Τελικά, λεφτά υπάρχουν για ειδικούς συνεργάτες από την αγορά, παχυλές συμβάσεις με εταιρείες σε όλους τους κλάδους (τεχνικές υπηρεσίες, πληροφορική κ.λπ.), ανακαινίσεις καταστημάτων που κλείνουν λίγο μετά και καταβολή ενοικίων στην Πανγαία. Τι σύμβαση έχει υπογραφεί τελικά με την τελευταία, ώστε να καταβάλλονται ενοίκια από την τράπεζα ακόμη και για κλειστά καταστήματα και χώρους;;; Κατά τα άλλα, η περικοπή στα ημερολόγια γραφείου (τεράστιο έξοδο!) τους έλειπε, που τα χρησιμοποιούμε για τη δουλειά μας, με γελοία μηνύματα προς το προσωπικό να τα προμηθευτούμε οι ίδιοι. 

Να μην τους αφήσουμε! Οργάνωση και δράση στους χώρους δουλειάς η απάντησή μας! 

Το σχέδιο της Διοίκησης της ΕΤΕ εντάσσεται στις κινήσεις που γίνονται ταυτόχρονα σε όλες τις τράπεζες. Όλες μειώνουν δραστικά το προσωπικό, κλείνουν μαζικά καταστήματα, είχαν ξεκινήσει με την απόσχιση κλάδων πέρυσι στις καθαρίστριες και τους φύλακες και σχεδιάζουν να το κάνουν και σε άλλες διευθύνσεις. Ήδη στη Eurobank ξεκίνησε σχέδιο απόσχισης του τμήματος κόκκινων δανείων και μεταφορά του προσωπικού της τράπεζας στην εταιρεία FPS με δανεισμό για 2 χρόνια – και άγνωστο τι θα γίνει μετά – ενώ ανακοινώθηκε και στην υπηρεσία ακινήτων ότι οι εργαζόμενοι θα μεταφερθούν σε εταιρεία με αλλαγή συμβάσεων. Στην Τράπεζα Πειραιώς, Γενικοί Διευθυντές ανακοίνωσαν στους εργαζομένους των υπηρεσιών που διαχειρίζονται τα κόκκινα δάνεια (περίπου 1200 πανελλαδικά) ότι μαζί με τα πακέτα των κόκκινων δανείων θα μεταφερθεί στο σουηδικό fund και το προσωπικό. Βέβαια, οι εργαζόμενοι της Πειραιώς έδωσαν άμεση συγκλονιστική αγωνιστική απάντηση στις 4/2 με στάση εργασίας και πορεία 1000 εργαζομένων από τη Λ. Μεσογείων στα γραφεία της τράπεζας στην Αθήνα. 

Η επίθεση των τραπεζιτών είναι εδώ και είναι ραγδαία! Έχουν συμμάχους το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα. Η ΟΤΟΕ τηρεί προκλητική σιωπή και κάνει σαν να μην υπάρχουν όλες αυτές οι σοβαρές κινήσεις στις τράπεζες, που απειλούν με μαζικές απολύσεις. Τι κλαδική σύμβαση θα διαπραγματευτεί και για ποιους, όταν οι τραπεζίτες αρχίζουν να πετάνε εκτός συμβάσεων τόσους εργαζόμενους; Κι όταν το καθεστώς της ενοικιαζόμενης εργασίας ζει και βασιλεύει; 

Στην Εθνική, ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΔΑΣ που έχουν την πλειοψηφία στο ΣΥΕΤΕ έχουν αποδεχθεί όλα όσα κάνει η Διοίκηση και οι συνάδελφοι νιώθουν σαν να μην υπάρχει Σύλλογος. Στην τελευταία συνεδρίαση του ΔΣ, συνδικαλιστές της ΔΗΣΥΕ και της ΔΑΚΕ ομολογούσαν ότι οι συνάδελφοι αποχωρούν με εθελούσια επειδή φοβούνται και δεν αντέχουν αυτή την εργασιακή κόλαση, ωστόσο συμπλήρωναν ότι πρέπει να πουλάνε στα καταστήματα για να έχουν δουλειά! Δηλαδή, ό,τι μας λένε οι περιφερειακοί μας λένε και οι συνδικαλιστές της πλειοψηφίας. Παράλληλα, για συναδέλφους που μπορεί να χάνουν χρήματα λόγω αλλαγής θέσης ή χώρου δουλειάς, είπαν ότι δεν είναι βλαπτική μεταβολή αλλά αδιαμφισβήτητο δικαίωμα της εργοδότριας , σύμφωνα και με το γράμμα του νόμου, που τόσο πιστά ερμηνεύουν υπέρ της! 

Ο Σύλλογος λειτουργεί πλέον εντελώς αντιδημοκρατικά, όλα συζητιούνται στο Προεδρείο των 4 παρατάξεων (ΔΗΣΥΕ – Ανοιχτή Γραμμή – ΔΑΣ – ΕΝΙΑΙΑ) και το ΔΣ συνεδριάζει κάθε 2 μήνες, στις συναντήσεις με τη Διοίκηση αποκλείεται μόνο η Πρόταση Προοπτικής προφανώς για να μην ενημερώσουμε τους εργαζόμενους, ενώ ακόμα δεν έχουν δοθεί οι αποσπάσεις στις παρατάξεις σύμφωνα με τις τελευταίες εκλογές – η κίνησή μας παρότι δικαιούται έναν αποσπασμένο συνάδελφο, ακόμη παραμένει η μόνη που έχει αποκλειστεί από αυτό το δικαίωμα. Οι γραμματείες δεν έχουν συνεδριάσει ούτε μια φορά εδώ και 1 χρόνο και κινητοποιήθηκαν τώρα που έστειλαν αίτημα σύγκλησης οι συνάδελφοι της Πρότασης Προοπτικής. Κι όλα αυτά τη στιγμή που οι εργαζόμενοι χρειάζονται ένα σωματείο δίπλα τους, αγωνιστικό και δυναμικό. Τώρα που τα παζάρια έφαγαν τα ψωμιά τους και ήρθε η στιγμή της σύγκρουσης με τα συμφέροντα των τραπεζιτών που περνάνε πάνω από τα δικαιώματα των εργαζόμενων. 

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες. Ήρθε και στη δική μας πόρτα η κρίση και η κορύφωση της αντεργατικής επίθεσης. Να μη δεχτούμε να την πληρώσουμε εμείς. Δεν μοιραστήκαμε τα κέρδη τους, δεν θα φορτωθούμε εμείς τις ζημιές τους! Δεν αντέχουμε άλλο τη μείωση των θέσεων εργασίας, την απώλεια των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, την τρομοκρατία ότι θα γίνουν απολύσεις, τα ξεχειλωμένα ωράρια. Μονόδρομος είναι ο συλλογικός αγώνας και η οργάνωσή μας! Όχι στη μοιρολατρία, την ατομική στάση, στην ανάθεση σε άλλους να αγωνιστούν για μας χωρίς εμάς. Να αντιδρούμε και να μη χαρίζουμε κανένα δικαίωμά μας! Εμείς πρέπει να παίρνουμε αποφάσεις γι αυτά που μας αφορούν, το πλαίσιο της κλαδικής και επιχειρησιακής σύμβασης, τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα. Να οργανωθούμε σε κάθε κατάστημα, να ξαναφτιάξουμε τις ΕΑΚ που έχουν διαλυθεί, να καταγγέλλουμε κάθε αυταρχισμό! Ήδη πολλοί συνάδελφοι σε καταστήματα περιφρουρούν πλέον το ωράριό τους και επιτέλους φεύγουν στην ώρα τους. 

ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ! ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΚΛΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ! 

Με αγωνιστική ταξική ενότητα, με καλά οργανωμένους δυναμικούς αγώνες, με ένα ανασυγκροτημένο συνδικαλιστικό κίνημα βάσης, μπορούμε όχι μόνο να αποκρούσουμε την επίθεση, αλλά και να πάρουμε πίσω όσα χάσαμε. Καλούμε τους συναδέλφους στη διαδήλωση σωματείων και εργατικών συλλογικοτήτων για τις συλλογικές συμβάσεις, 16 Φλεβάρη στις 11.30 στην πλατεία Κοραή. 

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ! 

6980925499, 6947724051, 18783, 23218, 83913, 19923, 34507

Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2019

Eργατική διαδήλωση - Σάββατο 16/02/19 11:30 πλ. Κοραή


Ανακοίνωση σωματείων για την εργατική διαδήλωση του Σαββάτου 16/2/19


Ως εργατικά σωματεία, σε συνέχεια της προσπάθειάς μας για κοινή, οριζόντια συντονισμένη και οργανωμένη από τα κάτω δράση, προχωράμε στην οργάνωση μιας εργατικής διαδήλωσης το Σάββατο 16/2/19 στο κέντρο της Αθήνας, με αρχική συγκέντρωση στις 11.30πμ στην πλατεία Κοραή. Επιχειρώντας έτσι να αναδείξουμε κάποιες βασικές πτυχές της δυσχερούς εργασιακής πραγματικότητας που βιώνουμε και να βροντοφωνάξουμε για τα δίκια μας. Δυναμώνοντας τον κοινό αγώνα μας για την προάσπιση των εργατικών συμφερόντων και δικαιωμάτων, των αναγκών, της ζωής και της αξιοπρέπειάς μας.




Βασικός σταθμός της προσπάθειάς μας αυτής αποτέλεσε η διακλαδική απεργία της 1ης Νοέμβρη 2018, οπότε και -μέσα από μια οριζόντια διεργασία συντονισμού μας, που βασίστηκε στις διαδικασίες βάσης των σωματείων μας- πραγματοποιήθηκε συντονισμένη κήρυξη απεργιών στους κλάδους και τις επιχειρήσεις όπου εργαζόμαστε. Επρόκειτο για μια ιδιαίτερα σημαντική απεργία τόσο λόγω της μεγάλης συμμετοχής συναδέλφων και συναδελφισσών σε αυτή, καθώς και στην απεργιακή διαδήλωση, όσο και ως προς τη στόχευσή της και την παρακαταθήκη που αφήνει για τη συνέχεια.
Κάποιες από τις κύριες αιχμές της διαδήλωσης, όπως και της προαναφερόμενης απεργίας, αποτελούν το αίτημα για αυξήσεις στους μισθούς και τις αμοιβές μας και η διαχρονική μάχη μας για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Βασική πτυχή της συνολικής επίθεσης που δεχόμαστε τα τελευταία χρόνια αποτέλεσε το σχέδιο υποτίμησης της εργασίας μας, που υλοποιήθηκε μέσα από την εφαρμογή μνημονιακών νόμων που προέβλεπαν περικοπές στο μισθό, σε επιδόματα κ.α. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον κατώτερο μισθό των 586 ευρώ μικτά που επιβλήθηκε και το ότι για τους κάτω των 25 ετών ορίστηκε υποκατώτατος μισθός 510 μικτά. Πρόκειται για μισθούς πείνας που οριακά εξασφαλίζουν την επιβίωση. Παράλληλά, οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΕΓΣΣΕ, κλαδικές, επιχειρησιακές) ουσιαστικά έχουν διαλυθεί και πολλοί από εμάς δουλεύουν με ατομική σύμβαση. Ενώ κι όπου συνέχισαν να υπάρχουν ΣΣΕ, είναι είτε «διακοσμητικές», είτε για να καταγράφουν την εργασιακή χειροτέρευση. Μάλιστα, μέσα από την επίθεση στις ΣΣΕ, πέρα από το να εξασφαλίσουν χειρότερους όρους αμοιβής και εργασιακών συνθηκών για όλους και όλες μάς, τα αφεντικά πόνταραν και στην υποχώρηση της δύναμης των σωματείων μας και της δυνατότητάς μας να διαπραγματευόμαστε και να αγωνιζόμαστε συλλογικά για τα εργατικά μας συμφέροντα.
Γι' αυτό και εμείς διεκδικούμε την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισχύος των ΣΣΕ, την κατάργηση του νόμου Βρούτση-Αχτσίογλου που επιτρέπει ορισμό του κατώτατου μισθού με κρατική παρέμβαση και των μνημονιακών νόμων που υπονόμευσαν την ελεύθερη προσφυγή των σωματείων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ). Επίσης, διεκδικούμε και την επεκτασιμότητά των ΣΣΕ, ώστε κανένας να μη δουλεύει χωρίς συλλογική σύμβαση. Μάλιστα απαιτούμε την άμεση επαναφορά των μισθών-ημερομισθίων-ωρομισθίων στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ (Εθνική Γενική, κλαδικές, επιχειρησιακές) πριν τη μνημονιακή λαίλαπα, ώστε αυτά τα επίπεδα να αποτελέσουν τη βάση για διαπραγματεύσεις για μισθολογικές αυξήσεις. Τέλος, παράλληλα με την απαίτησή μας για αυξήσεις στο μισθό διεκδικούμε και τη μείωση του εργάσιμου χρόνου. Διεκδικώντας έτσι και το να τα βγάζουμε πέρα χωρίς να αναγκαζόμαστε να κάνουμε και δεύτερη δουλειά ή και περισσότερες, αλλά και το δικαίωμά μας στον ελεύθερο χρόνο.
Στο πλαίσιο της σύγχρονης ελαστικοποίησης των σχέσεων εργασίας και της γενικότερης επισφάλειας εντάσσεται και το καθεστώς πληρωμής με ΔΠΥ (μπλοκάκι). Οι εργαζόμενοι-εργαζόμενες με μπλοκάκι σηκώνουν οι ίδιοι-ίδιες στο ακέραιο το βάρος της ασφάλισής τους, καταβάλλοντας υπέρογκες εισφορές ανεξαρτήτως του κύκλου εργασιών τους, ενώ φορολογούνται από το πρώτο ευρώ, καθώς από το κράτος αντιμετωπίζονται σαν επιχειρήσεις. Παράλληλα, τα αφεντικά τούς-τίς αντιμετωπίζουν σαν «συνεργάτες» που πρέπει να δουλεύουν χωρίς ωράριο («για να βγει η δουλειά»), χωρίς δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης και ρύθμισης μιας μίνιμουμ αμοιβής, καθώς και επιβολής ενιαίων όρων για την αμοιβή αυτή, χωρίς δικαιώματα (επιδόματα, άδειες, άδεια μητρότητας, αφορολόγητο κλπ), αλλά μόνο με υποχρεώσεις. Να σημειώσουμε ότι σε διάφορους κλάδους το φαινόμενο συνάδελφοι και συναδέλφισσες να δουλεύουν με όρους εξαρτημένης εργασίας ενώ αμείβονται και ασφαλίζονται με μπλοκάκι είναι μια πλήρως κανονικοποιημένη εργασιακή συνθήκη, κατάσταση που σε καμία περίπτωση δεν είμαστε διατεθειμένοι και διατεθειμένες να δεχτούμε μοιρολατρικά, καθώς υποβαθμίζει την καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής μας. Επίσης, αυτές οι ελαστικές και επισφαλείς μορφές εργασίας (είτε πρόκειται για ΔΠΥ, είτε για συνεχείς, επαναλαμβανόμενες συμβάσεις ορισμένου χρόνου), εκτός του ότι καταστρατηγούν τα εργασιακά μας δικαιώματα, αποτελούν και πρόσφορο έδαφος για πραγματοποίηση μαζικών απολύσεων, όπως ήδη βλέπουμε να γίνεται πχ. σε περιπτώσεις κλεισίματος προγραμμάτων, χωρίς να τηρούνται ούτε οι στοιχειώδεις υποχρεώσεις, όπως η καταβολή αποζημιώσεων
Οι διεκδικήσεις μας για μισθό-αμοιβές και για ΣΣΕ βασίζονται στις ανάγκες μας και όχι στις όποιες «αντοχές της οικονομίας» ή στο τι είναι «πρόθυμοι» να παραχωρήσουν οι εργοδότες και οι εκάστοτε κυβερνώντες. Και με αυτόν τον τρόπο επιχειρούμε και να αμφισβητήσουμε και την ίδια την κυριαρχία των νόμων της αγοράς πάνω στη ζωή μας.
Επίσης, είναι κρίσιμο να καταδείξουμε και τον εμπαιγμό της κυβέρνησης που εδώ και καιρό, στο πλαίσιο της δήθεν εξόδου από τα μνημόνια, διαφημίζει διαρκώς την αύξηση του κατώτερου μισθού -η οποία ανακοινώθηκε τελικά επίσημα τις μέρες αυτές- και την επαναφορά των ΣΣΕ. Από τη μια, ακόμα και τα "ψίχουλα" που παρουσιάζουν ως αυξήσεις ουσιαστικά δε θα έρθουν ποτέ στις τσέπες μας, εξαιτίας της επικείμενης μείωσης του αφορολόγητου εισοδήματος. Από την άλλη, η κατάργηση του καθεστώτος του υποκατώτατου μισθού συνοδεύεται από την ήδη αποφασισμένη επιδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό του 50% των ασφαλιστικών εισφορών των εργοδοτών για τους εργαζομένους κάτω των 25 ετών, ώστε να μην αντιμετωπίσουν αυξημένο κόστος οι εργοδότες! Επίσης, η κυβέρνηση έχει ήδη θέσει σε εφαρμογή το νόμο για ορισμό του κατώτατου μισθού με κυβερνητική απόφαση βάσει των "αντοχών της οικονομίας" και όχι μέσω ελεύθερης συλλογικής διαπραγμάτευσης εργαζομένων κι εργοδοτών (…και σίγουρα ούτε κατά διάνοια βάσει των αναγκών μας). Τέλος, μέσω των διάφορων περιοριστικών διατάξεων (όπως κατάθεση μητρώου των εργοδοτικών οργανώσεων που να δείχνει ότι απασχολούν το 50% των εργαζομένων του κλάδου), δίνεται η δυνατότητα στα αφεντικά να μπλοκάρουν την επεκτασιμότητα των ΣΣΕ.
Μια από τις βασικές αιχμές της διαδήλωσης αυτής είναι και η εναντίωσή μας στην εργοδοτική τρομοκρατία. Μια σειρά ολοένα και αυξανόμενων κρουσμάτων κατά τα τελευταία χρόνια καταδεικνύουν ότι τα αφεντικά δεν αρκούνται μόνο στο αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο που έχει επιβληθεί (ή που τους έχει χαριστεί). Βέβαια και το ίδιο το νομοθετικό αυτό πλαίσιο, αλλά και η σχετική ατιμωρησία που απολαμβάνουν τις περισσότερες φορές τα αφεντικά, ενθαρρύνουν μια τέτοια στάση απέναντι μας. Εκδικητικές απολύσεις, αλλά και εκβιασμοί και ξυλοδαρμοί -ακόμα και με ξεκάθαρα μαφιόζικες πρακτικές- σε εργαζόμενους-εργαζόμενες που "τολμούν" να διεκδικήσουν ό,τι δικαιούνται βάσει νόμου, απαιτήσεις για επιστροφή δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, επιβολή όρων εργασίας δυσμενέστερων των όσων προβλέπει η υπογεγραμμένη σύμβαση εργασίας, αυταρχικές και απαξιωτικές συμπεριφορές εργοδοτών και προϊστάμενων και πολλές άλλες αντίστοιχες καταστάσεις συνθέτουν ένα σκηνικό τρόμου.
Οι απολύσεις, σε συνδυασμό με την έξαρση της ανεργίας αλλά και την επικράτηση της επισφάλειας ως βασική εργασιακή συνθήκη, καταδεικνύουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το πόσο αναλώσιμοι είμαστε όλοι και όλες εμείς, ο κόσμος της εργασίας. Από τη μια στιγμή στην άλλη ο καθένας και η καθεμιά μας μπορεί να βρεθεί στο δρόμο, δίχως δουλειά και χωρίς να μπορεί να εξασφαλίσει τα αναγκαία μέσα για να ζήσει αξιοπρεπώς. Είτε επειδή ως παλιότερος-παλιότερη κοστίζει περισσότερο στην επιχείρηση σε σχέση με έναν νέο ή μία νέα, είτε επειδή διεκδικεί δικαιώματα, είτε γιατί είναι έγκυος, είτε γιατί «περισσεύει», είτε γιατί «δεν αντέχει η οικονομία» ιδίως για όσους και όσες εργάζονται στο δημόσιο τομέα, είτε τέλος γιατί αυτή είναι η φύση του καπιταλιστικού συστήματος.
Επίσης, μέσα από τη διαδήλωση αυτή επιχειρούμε να καταδείξουμε και το ρόλο που παίζει η κρατική τρομοκρατία. Πέρα από το νομοθετικό ρόλο της στην επιβολή συνθηκών εργασιακού μεσαίωνα και της συνολικής λεηλασίας της ζωής μας, η τρομοκρατία του κράτους και των εκάστοτε κυβερνώντων εκδηλώνεται και μέσα από την καταστολή και κατατρομοκράτηση των εργατικών αγώνων και την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Εργατικές κινητοποιήσεις καταστέλλονται, πολλές φορές με μεγάλη βαναυσότητα και συνάδελφοι-συναδέλφισσες που συμμετέχουν σε αυτές συλλαμβάνονται και καταδικάζονται. Ενώ έχουν υπάρξει και περιπτώσεις διώξεων ακόμα και από το λεγόμενο τμήμα προστασίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Επίσης, απεργίες κρίνονται παράνομες και καταχρηστικές, ενώ κατά την περασμένη χρονιά επιχειρήθηκε μέσω νόμου και το να γίνει δυσχερέστερη η δυνατότητα πρωτοβάθμιων σωματείων για κήρυξη απεργίας.
Το όλο αυτό σκηνικό τρόμου έρχεται να συμπληρώσει η έξαρση των λεγόμενων "εργατικών ατυχημάτων", που ουσιαστικά δεν είναι τίποτε άλλο από δολοφονίες των εργοδοτών και του κράτους. Δεκάδες συνάδελφοι-συναδέλφισσες χάνουν τη ζωή τους δουλεύοντας σε εργοτάξια και σε άλλα τεχνικά έργα ή και στο δρόμο ως διανομείς. Πολλοί άλλοι και πολλές άλλες παθαίνουν μόνιμες βλάβες στην υγεία τους είτε ακαριαίως, είτε μέσα από προβλήματα που συσσωρεύονται με τον καιρό. Πρόκειται για ξεκάθαρη απαξίωση της ζωής των εργαζομένων που συντελείται στο βωμό της εξασφάλισης μεγαλύτερης κερδοφορίας για τα αφεντικά, τα οποία επιδιώκουν με κάθε τρόπο να μην παρέχουν επαρκή μέτρα προστασίας, δεν τηρούν τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και επιβάλλουν συνθήκες υπερεντατικοποίησης.
Και προφανώς ο κατάλογος της βάρβαρης εργασιακής πραγματικότητας δεν κλείνει με όλα τα παραπάνω. Συμπληρώνεται -ενδεικτικά- με την καθυστερημένη καταβολή ή και τη κλοπή δεδουλευμένων, τη κλοπή ενσήμων, την κατάργηση βαρέων και ανθυγιεινών ενσήμων σε πάρα πολλούς κλάδους, τα ελαστικά ωράρια και την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, τα ολοένα και αυξανόμενα κρούσματα σεξουαλικής παρενόχλησης στους χώρους δουλειάς, τις διάφορες αδυσώπητες πρακτικές παρακολούθησης της εργασίας μας κ.α. Και η όλη κατάσταση γίνεται ακόμα πιο δυσχερής με το ολοένα και υψηλότερο κόστος για την κάλυψη βασικών κοινωνικών αναγκών μας.
Είναι ανάγκη να αντιληφθούμε τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας ως οι πραγματικοί παραγωγοί του πλούτου που υπάρχει γύρω μας. Και δίχως να αναμένουμε τίποτα από τους όποιους «σωτήρες» και χωρίς να εξαπατόμαστε από την κυβερνητική προπαγάνδα, με όπλο μας την ταξική-συναδελφική αλληλεγγύη, με τη συσπείρωσή στα σωματεία μας, να συνεχίζουμε ολοένα και πιο δυναμικά να οργανωνόμαστε και να αντιστεκόμαστε συλλογικά μέσα κι έξω από τους χώρους δουλειάς μας. Εξίσου αναγκαίος είναι και ο οριζόντιος συντονισμός των εργατικών σωματείων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα στη βάση των κοινών συμφερόντων της τάξης μας. Όπως άλλωστε και η συστράτευση του συνόλου των αντιστεκόμενων και καταπιεζόμενων κομματιών της κοινωνίας στους ταξικούς-κοινωνικούς αγώνες καθώς και η σύνδεση των αγώνων αυτών.
Να συμμετέχουμε όλοι και όλες στην εργατική διαδήλωση το Σάββατο 16 Φλεβάρη με αρχική συγκέντρωση στις 11.30πμ στην πλατεία Κοραή.

Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών (ΣΜΕΔ)
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου - Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ (ΣΒΕΜΚΟ)
Σωματείο Εργαζόμενων στην εταιρεία Πλαίσιο Νομού Αττικής
Σωματείο Εργαζομένων στη Nokia Ελλάδος